Czym jest nefropatia i jakie są jej przyczyny

Nefropatia zaporowa jest niepoprawnością budowy i sposobu czynności nerek. Przyczyna jej występowanie może być problem z odpływem moczu wskutek częściowej lub całkowitej niedrożności dróg przeważnie moczowodów lub cewki moczowej.

Najbardziej powszechne sytuacje. Będące przyczynami choroby to rozrost i rak gruczołu krokowego, nowotwory macicy, jajnika, jelita grubego, wypadanie macicy, zwłóknienie zaotrzewnowe, zwężenie moczowodu lub jego ujścia do miedniczki nerkowej lub pęcherza, nabyte bądź wrodzone, zastawka cewki tylnej przeważnie wrodzona u chłopców.

Powodem zachorowania na tę chorobę może być też zaburzenie czynności dróg moczowych, przeważnie pęcherza po urazie rdzenia kręgowego, bądź przez wystąpienie wady rozwojowej rdzenia kręgowego. Czego przykładem jest przepuklina mózgowo- rdzeniowa. Kolejna przyczyna może być pęcherz neuogenny, czyli skurcz szyi pęcherza.

Rodzajem nefropatii zaporowej jest nefropatia odpływowa, która występuje na wskutek długotrwałego odpływu wstecznego czyli refluksu moczu z pęcherza do moczowodu i nerki.

 

Jak często występuje nefropatia zaporowa

Nefropatia zaporowa nie jest zbytnio częstym problemem z nerkami u osób dorosłych. Częściej natomiast zdarza się u dzieci i jest przyczyną przewlekłej niewydolności dziecięcych nerek. Pojawia się z powodu wad wrodzonych układu moczowego.

Jak się objawia

Bariera podczas odpływu moczu z nerki prowadzi do rozwoju wodonercza, czyli poszerzenia miedniczki i kielichów nerkowych. Jeśli pojawi się gwałtowne, praktycznie całkowite zamknięcie odpływu moczu z nerki, wówczas ukaże się dolegliwość zwana kolką nerkową.
Jeżeli wodonercze rozwija się niezbyt szybko, często nie daje objawów wzbudzających niepokój, jednak gdy zdobędzie większe rozmiary, ukaże się guz w brzuchu. Nerka stanie się wyczuwalna podczas badania dotykiem, czy uciskania innych narządów w jamie brzusznej. Zdarza się, że niedrożność dróg moczowych jest częściowa albo zmienia się w czasie. Wówczas może wystąpić wydalanie na przemian dużych i małych objętości moczu. Zakażenie układu moczowego lub krwiomocz mogą być objawem przeszkody w odpływie. Jeżeli natomiast dojdzie do trwałego, poważnego uszkodzenia obu nerek, wówczas mamy do czynienia z objawami przewlekłej niewydolności nerek.

 

Co robić w razie wystąpienia objawów

Należy niezwłocznie udać się do lekarza, gdy tylko pojawia się objawy wskazujące na rozwój tej choroby. Czyli:

  • ból w okolicy lędźwiowej lub w dole brzucha
  • krwiomocz
  • objawy zakażenia układu moczowego
  • zaburzenia w oddawaniu moczu
  • wyczuwalny guz w brzuchu
  • Jak lekarz ustala diagnozę

Powyższe objawy mogą mówić o rozwoju choroby dróg moczowych, prowadzącej do utrudnienia odpływu moczu i rozwoju nefropatii zaporowej. Najbardziej konieczne są wówczas badania obrazowe układu moczowego. Poczynając od USG, przez urografie kończąc na TK. Pokazać mogą one jednostronne lub obustronne wodonercze, jeżeli natomiast bariera umiejscowiona jest nisko, wtedy zobaczymy poszerzenie jednego lub obu moczowodów albo rozdęcie pęcherza moczowego. Badania te są pomocne w rozpoznawaniu przyczyn, a więc rodzaju przeszkody prawidłowego odpływu moczu.

 

Jakie są sposoby leczenia

Leczenie nefropatii zaporowej ma na celu przywrócenie odpowiedniego odpływu moczu z nerek, czyli usunięciu lub ominięciu bariery odpowiedzialnej za utrudnienie w odpływie moczu. Przeważnie należy wykonać badania urologiczne, jeśli natomiast przeszkoda nie jest możliwa do eliminacji i nie można przywrócić prawidłowego odpływu moczu, należy wykonać zabiegi urologiczne, pozwalające ominąć barierę. Może to nastąpić poprzez wprowadzenie cewnika do pęcherza moczowego, moczowodu bądź bezpośrednio do miedniczki nerkowej przez powłoki ciała w okolicy lędźwiowej. Przeważnie działania te mają za zadanie zapewnić odpływ moczu do momentu przygotowania pacjenta do zabiegu planowego, który ma na celu mającego wyeliminowanie przeszkody raz na zawsze. Przykładem takiego działanie może być operacja gruczołu krokowego, guza pęcherza lub zabieg rekonstrukcji dróg moczowych.

 

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie

Wyleczenie nefropatii zaporowej w pełni jest rzeczą możliwą, o ile przeszkoda była trwale wyleczona nim zaszły nieodwracalne zmiany w nerkach. Bowiem jej usunięcie, gdy nastąpiło już przewlekłe uszkodzenie nerek, nie wyleczy chorego, gdyż choroba nerek ma charakter postępujący.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia

Po zakończeniu leczenia konieczna będzie kontrola urologa i kontrola czynności dróg moczowych co jakiś czas. Jeśli nerki zostały trwale uszkodzone np. przez przewlekłą nefropatię zaporową, ważne będzie okresowe kontrole nefrologiczne.

 

Co robić, aby uniknąć zachorowania

Jeśli chcesz uniknąć zachorowania na nefropatię zaporową, koniecznie uważaj na wszelkie objawy wskazujące przeszkody w odpływie moczu. Wszystkie nawet najmniejsze dolegliwości należy kontrolować u lekarza. Szczególną uwagę należy zwracać na wszelkie problemy związane z oddawaniem moczu.